“Sta op, HEER, hef uw hand, God, vergeet de armen niet.” (Psalm 10,12)
Heer, even een vraag.
Ik heb vandaag een flink bedrag gegeven,
een kleine duizend euro, om één mens vrij te kopen:
Meneer Masih, Sadiq met zijn gezin.
Hij moest met zware stenen lopen,
honderden per dag, in de fabriek,
in de Punjab.
Nee, ik verzin het niet, als knaap
van negen is het voor hem begonnen.
Zijn rug is stuk, zijn longen ook,
zijn vrouw is dood.
De baas speelde de redder in de nood:
een lening, groot als Sadiqs wegwerpleven,
te erven door zijn kinderen,
genadeloos tot slaaf gemaakt.
Zijn land is ver van hier, bijna zoals de hemel.
Ik heb hem nooit ontmoet en toch
werd ik geraakt door zijn verhaal.
Ik moest erbij gaan zitten: een vast bedrag
per maand voor deze man,
scholing voor de kinderen.
Blijven er, zoals ik heb begrepen,
nog over in dat land: ruim vier miljoen
van dat soort mensen in de schuldenval.
Mag ik U vragen: zit U nog?
Of staat U al?