Vergeetachtig wachtten we

Vergeetachtig wachtten we op de grote zomer
en op die eerste hete dag begin april
geloofden wij dat hij ook echt zou komen,

omdat we hoorden wat de HEER beloofde
in die lange bange natte weken, het had geleken
of het altijd herfst of winter blijven zou.

Maar na de eindeloze kou werd het weer lente,
de merel zong de prille ochtend wakker
en druppels kregen de regenboog weer voor elkaar.

En muzen fluisterden, net als vorig jaar.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *