Een scenario dat je steeds weer de bladzijde om laat slaan, nog weer een nieuwe draai geeft aan het plot – dat is waar je op hoopt bij een actiestrip. De serie Bernard Prince uit de jaren 1969 – 2010 heeft daar alles van en behoort tot het superieure werk van het duo Hermann en Greg. Deel 10 van de serie, De hete adem van Moloch, is bij herlezing weer een groot genot, voor de zoveelste keer.
“Het is niet de eerste keer dat we een race tegen de klok lopen, maar dit was wel wat veel van het goede,” zegt Bernard aan het einde van het spannende avontuur. (112 in de Sherpa-uitgave) Het verhaal start met de kaping van het jacht van onze vrienden, De Cormoran. Bernard is plezierig passagieren in de stad Singapore, Djinn gaat zich ook net vermaken, alleen Barney is op de boot. Een drietal heren komt aan boord en gooit hem simpelweg de plomp in. En vaart weg. Howard Cummings vormt samen met Stephen Udo het Ho-Do-team. Drugsbaron Johnny ‘Hotshot’ Lombadi is de derde bad guy. Zij kapen simpel een jacht om ongezien weg te komen voor een rendezvous op zee. Zij willen overstappen op een tweede boot.
Alleen, complicerend puntje: Johnny is ziek, heeft koorts en denkt dat hij malaria heeft. Het is echter de pest! Bovendien, de gedachte opzet mislukt omdat de politie per heli eerder ter plaatse is dan voorzien. Ook onze heldendrietal komt in beweging en uiteindelijk treffen zij en het boevendrietal elkaar op een vulkanisch eiland, Korgka. De dreigende uitbarsting van de vulkaan is de spil van het verhaal.
Hermann noemde dit album in een interview over zijn werk (toegevoegd aan de integrale Sherpa-uitgave van De groene vlam van de conquistador en Verschroeide aarde, 2019): ”Ik heb Greg ook gesuggereerd om bepaalde natuurverschijnselen te gebruiken, zoals een zandstorm, aardverschuivingen, orkanen en zo voort. Maar ik was soms teleurgesteld wat hij ervan maakte. In De Hete adem van Moloch wilde ik dat de vulkaan niet alleen als decor diende, maar een actievere rol zou spelen. Hij komt aan het einde tot uitbarsting, maar daar heb ik niet veel van kunnen laten zien, anders was het heel spectaculair geworden….”
Toch mogen we over het resultaat niet klagen. Ho en Do en Johnny koersen met de Cormoran op het eiland af. Daar kunnen zij onder dreiging van besmetting hun eisen stellen. Daarom verschijnt er een watervliegtuig, doorkruist Bernard de jungle op het bijna ontploffende eiland (met in zijn spoor Barney en Djinn). Als een panikerende tijger ternauwernood gepareerd is en zij de haven bereiken, is intussen de overlevingsstrijd tussen de drie criminelen ontbrandt. Het loopt tenslotte uit op de krachtmeting van Ho en Do, Bernard en de lava. Het is allemaal even spannend en filmisch getekend. Met zo’n plot en dergelijk tekenwerk geen moment verveling.
Als zij ten slotte met de boot wegvaren bij de lava spuwende vulkaan vandaan, zegt Barney: “Op de gezondheid van degenen die niet naar de gallemiezen zijn gegaan. En dat zijn er gelukkig heel wat…” ”Zij daarentegen,” vult Bernard aan, “ophanging, het vuurpeloton, de pest of de vulkaan, veel keuze hadden zij niet. Ze hebben volgens hun eigen logica gekozen, vaarwel Hotshot, Ho en Do, ik hoop dat ze goede advocaten hebben daar aan gene zijde, tijdens het laatste oordeel voor gangsters.” (112)
Naar aanleiding van: Hermann & Greg, Bernard Prince 10: De hete adem van Moloch. Brussel: Le Lombard, 1976. Oorspronkelijke titel: Le souffle de Moloch. In het Frans gepubliceerd in 1976. Bij uitgeverij Sherpa verscheen in 2022 de integrale versie in een bundel samen met Guerrilla voor een spook en de twee korte verhalen Barney maakt zich kwaad en Mabuhay, mister Prince!
