Je doopt ons brood

Je doopt ons brood van bovenaf
in dagsoep en opent ons
met die ene lieve vraag.

 

De spanning van vandaag
vloeit met de vlekken in je hals
de vertrouwde gedachtenis in.

 

Dus heffen wij de oude beker
van de glimlach. In het bleke bed
wachten we na twee nachten

 

op je diepe adem (aandachtig
smeken) en naar mijn belofte laat ik
je hart aan mijn kant sneller slaan.

 

Met mijn hand op je schouder
zeg je zo zacht dat alleen ik
en de heilige engelen je kan

 

verstaan: ik word oud, met jou.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *