Nee is nee

Sissen, nafluiten, uitschelden van vrouwen, het is strafbaar in Amsterdam en Rotterdam. Wie daarop betrapt en gepakt wordt, kan een boete krijgen van maximaal 4100 euro of maximaal drie maanden cel. Heel goed. Eer is teer. Wie kwetsbaar is, mag bescherming verwachten.
Eer is heel teer in India. Vrouwen worden geregeld diep in hun eer aangetast. Het gebeurt dat zij dan vervolgens ook nog eens de schuld krijgen. Pink is een film die dat probleem krachtig aan de orde stelt. Ga ervoor zitten, de film is nu op Netflix te zien.

 

Als dit je eerste kennismaking met een Indiase film wordt, dan bof je. Ruim twee uur, dat is kort in het genre. Drie uur kan gerust, vinden zij daar. Kijk niet vreemd op als er een aantal liederen in op genomen zijn, liefst met een dansende crew. De acteurs spreken een mix van Hindi en Engels. Sommige Bollywood-acteurs bereiken een heldenstatus die minstens zo groot is als in de Hollywood filmindustrie (Bollywood, by the way, is een variatie op Hollywood, met de B van Bombay, de stad waar veel films worden geproduceerd).

 

Amitabh Bachchan is zo’n held. Hij speelde in meer dan 100 films. 73 jaar was hij tijdens de opnames van Pink (hij is geboren in 1942). Met zijn leeftijd en status draagt hij de film en draagt hij bij aan de verspreiding van de boodschap van de film: de eer van vrouwen is het waard om te beschermen. Drie jonge vrouwen worden aangerand en één van hen gemolesteerd. Als zij daarvan aangifte doen bij de politie, slaan de vier jonge mannen die zich aan hen vergrepen hebben, terug. De vrouwen worden aangeklaagd vanwege prostitutie en één van hen voor poging tot doodslag.

 

Het aardige van de film is dat de aanrandingsscene pas getoond wordt aan het slot van de film. Als kijker krijg je aan het begin de jongens te zien op weg naar het ziekenhuis. Eén van hen, Rajveer Singh, heeft een heftig bloedende hoofdwond. Parallel zie je Minal Arora en haar vriendinnen Falak en Andrea naar huis rijden, ontdaan en geschokt.
Amitabh Bachchan speelt een gerenommeerd advocaat in ruste, Deepak Sehgal. Hij en zijn vrouw tobben met hun gezondheid. Hij is de overbuurman van Minal en haar vriendinnen. Als hij verneemt hoe de kansen zich tegen de vrouwen keren, neemt hij hun verdediging op zich.
Vanaf dat moment wordt de film echt een rechtbankdrama: Prashanth Mehra verdedigt de mannen, Deepak Sehgal de vrouwen, en Satyajit Dutt is de rechter. De verhoren zijn goed gedaan: emotionele scenes. Maar ik was echt onder de indruk van het Deepak Sehgal’s slotpleidooi. De advocaat gaat staan. Even staart hij peinzend voor zich uit. Het is doodstil in de rechtszaal. Dan spreekt hij in alle rust deze tekst, elke zin krijgt nadruk:

 

“Nee.
Nee, edelachtbare.
‘Nee’ is geen woord, maar een complete zin.
Het behoeft geen verdere uitleg.
‘Nee’ betekent gewoon ‘nee’.
Mijn cliënten zeiden ‘nee’, edelachtbare.
Deze jongens moeten zich realiseren dat ‘nee’ ’nee’ betekent, of een meisje nu een bekende, vriendin, partner is… of een sekswerker of zelfs je eigen vrouw.
‘Nee’ betekent ‘nee’.
En als iemand dat zegt, dan stop je.”

 

“‘Nee’ is geen woord, maar een complete zin.” Quote om te onthouden. Sterk ook dat hij het toepast op alle vrouwen, of je hen nu eerbaar vindt of niet. Bekende, vriendin, partner, sekswerker of je eigen vrouw. Als iemand ‘nee’ zegt, stop je. Zo is het.

 

Pink loopt goed af: de mannen worden veroordeeld voor aanranding van de eerbaarheid van een vrouw. De vrouwen worden onschuldig verklaard. Ik las ergens dat een overwinning van de mannen het oorspronkelijke einde vormde. Maar de reactie van het proefpubliek was aanleiding tot de wijziging. Fraai is dan ook hoe de rechter de slotscene inzet. Hij opent zijn oordeel met deze zin:

 

“De rechtbank meent dat deze casus een begin betekent.”

 

Laten we het hopen.

 

Naar aanleiding van: Aniruddha Roy Chowdhury (regie), Pink, 2016 (nu te zien op Netflix). Klik hier voor de trailer.

 

Scenario geschreven door Shoojit Sircar, Ritesh Shah en Aniruddha Roy Chowdhury.
Met Amitabh Bachchan (als Deepak Sehgal), Taapsee Pannu (Minal Arora), Kirti Kulhari (Falak Ali), Andrea Tariang (Andrea Tariang), Angad Bedi (Rajveer Singh), Dhritiman Chatterjee (rechter Satyajit Dutt), Piyush Mishra (Prashant Mehra), Vijay Varma (Ankit Malhotra), Raashul Tanden (Dumpy a.k.a. Raunak Anand), Tushar Pandey (Vishwa a.k.a. Vishwajyoti Ghosh) en Mamta Shankar (als Sara, de vrouw van Sehgal).

 

Tip: blijf kijken naar de aftiteling om het gedicht te beluisteren dat Amitabh Bachchan/Deepak Sehgal voordraagt.

 

Klik hier voor het dossier over de film op Internet Movie DataBase.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *